Encoding,Ripping,Subtilts ΚΩΣΤΑΣ Κ
Τίτλος έργου *** ΑΓΡΥΠΝΟΣ ***
Διάρκεια έργου 1:52:12
ΤΟΡΙΝΟ, ΜΑΡΤΙΟΣ 1983
-Πώς σε λένε; -Τζάκομο Γκάλο.
Κάθησε.
Θα μάθω ποιος σκότωσε τη μητέρα σου.
Ακόμα κι αν ασχοληθώ σ'όλη μου τη ζωή.
Πες μου ό,τι είδες.
ΤΟΡΙΝΟ ΣΗΜΕΡΑ
Ναι, εντάξει. Ακόμα κι όλη τη νύχτα.
Τότε είναι άλλη τιμή.
Θέλεις να μάθεις τώρα;
'Οχι, δε θα το κάνω αυτό!
Δεν ήταν στη συμφωνία! Μη μ'αγγίξεις!
Αυτές τις αηδίες να τις κάνεις με άλλη! 'Οχι μαζί μου!
'Ελα, δοκίμασε!
Θα σχεδιάσω σβάστικες πάνω σου! Θα το κάνω!
Είμαι τρελή σαν εσένα.
Πάρε. Δεν αρκούν;
Και βέβαια, αρκούν.
Ευχαριστώ.
Θέλεις να παίξεις ένα δικό μου παιχνίδι τώρα;
Φύγε.
Μπορώ να πάω στην τουάλέτα;
'Εχω σκοτώσει πολλούς...
Δε με βρίσκουν...
'Εχω σκοτώσει πολλούς...
Το Αγρόκτημα του θανάτου...
Πάντα πάλευε την έξη του να σκοτώνει, να βλέπει αίμα.
Σκότωνε ζώα, άλλά δεν ήταν το ίδιο.
Δεν πρόσφερε την ηδονή που είχε όταν σκότωνε άνθρωπο.
Μια μέρα, βρήκε το παιδικό τραγουδάκι.
Τώρα θα εκπληρωνόταν το πεπρωμένο του.
Οι φόνοι στο Τορίνο...
Ο νάνος δολοφόνος...
Αμάντα, εδώ 'Αντζελα. Μ'ακούς;
Είμαι στο τρένο. 'Ημουν μ'έναν πελάτη. 'Ηταν σαδιστής.
Δολοφόνος. 'Οχι, δε με πείραξε. 'Οταν έφυγα απ'το σπίτι του...
πήρα κατά λάθος έναν μπλε φάκελο.
Είναι απίστευτο. Υπάρχουν απο- δείξεις για φόνους που έκανε.
'Ελα να με πάρεις απ'το σταθμό.
Θα'μαι εκεί σε 35 λεπτά.
Να πάμε μαζί στην αστυνομία.
Κλέφτρα!
Δε θα το πω.
Φυσικά δε θα το πεις, γιατί θα σου κόψω τη γλώσσα.
Ακούω θόρυβο. Πού βρίσκεσαι;
Είμαι σ'ένα αυτοκίνητο.
-Είμαι με το φίλο μου... -Εγώ ακούω τρένο.
Μη νομίζεις ότι θα μου ξεφύγεις. Θα σε βρω!
Σας παρακάλώ!
Κύριε! Περιμένετε, σας παρακάλώ!
-Τι συμβαίνει; -Ξέρω, θα σας φανεί τρελό...
Γνώρισα έναν δολοφόνο. Θυμάστε τους φόνους στο Τορίνο;
Εγώ τους θυμάμαι. 'Εγιναν πριν χρόνια. 'Οταν ήμουν μικρή.
Τον έλεγαν φονιά του Τορίνου. Με πήρε τηλέφωνο...
και είπε ότι θα με σκοτώσει.
Ηρέμησε. Πού πας;
Το τρένο δε σταματάει ως το Γκάρμπιο. Δε θ'ανέβει κανείς.
Αυτός είναι. Το ξέρω. Σήκωσέ το!
'Ενα λεπτό. Η Αμάντα είναι. Λέει ότι είναι φίλη σου.
-Πού πας; -Θα'μαι στο πρώτο βαγόνι.
-Να'ρθω μαζί σου; -Το τρένο είναι άδειο.
Εντάξει, έλα. Θα σε φυλάω εγώ.
Να φέρω την τσάντα μου.
Αμάντα, δεν μπορώ να μιλήσω τώρα.
Θα σε δω στο σταθμό. Εντάξει;
Θέλω το φάκελο, σκρόφα. Δωσ'τον μου!
Δεν ξέρω!
-Πότε φεύγει το τρένο; -Σε 3 λεπτά.
Της 'Αντζελας είναι!
Πήρα έναν μπλε φάκελο...
Τι κάνεις; Θες ν'απολυθώ; Πώς πηδάς από κινούμενο τρένο έτσι;
-Υπάρχει αστυνομία εδώ; -'Οχι. Γιατί;
Ξύπνα, βλάκα!
-Τι στο διάβολο θέλεις; -Πού είναι τ'αμάξι μου;
Εδώ ήταν. Τα κλειδιά ήταν μέσα. Πού είναι;
Πού θες να ξέρω; Μπορεί να το μετακίνησαν.
'Ησουν εδώ. Δεν είδες τίποτα; 'Εβάλες να το κλέψουν.
Θα πάω στην αστυνομία!
Βρωμιάρα πόρνη!
Τα κλειδιά!
Πού είναι τα κλειδιά;
Εκεί είναι.
Θεέ μου!
'Αφησε σημάδι ο φονιάς. Ξέρεις τι σημαίνει αυτό;
Πάλεψε. Στα νύχια της έχει το DΝΑ του δολοφόνου.
Εντάξει, Μάνινγκ. Κανόνισα να μετακινηθούν τα πτώματα.
Στείλε πλήρη αναφορά αύριο.
Φρόντισε να της κάνουν κάλό μανικιούρ.
Είπε ότι γνώρισε ένα φονιά. 'Ενα νάνο που σκότωσε κόσμο...
-Τι είπες; -Σκότωσε κόσμο...
-Πριν απ'αυτό. -'Ενα νάνο είπε.
Η υπόθεση με το νάνο. Δεν πέθανε;
Πες στον Κάσιο να ψάξει τα αρχεία. Θέλω όλα τα στοιχεία.
Ποιος είχε ανάλάβει την υπόθεση τότε;
Ο Οδυσσέας Μορέτι. 'Ηταν ιδιοφυία, λένε.
Ο Αστυνόμος Μορέτι;
Κάποτε ήμουν. Αλλά τώρα... Γνωριζόμαστε;
Τότε δεν γράφατε αναφορές. Τα κρατούσατε στο μυάλό σας.
Γι'αυτό ήρθαμε.
Αν μπορώ να βοηθήσω, ευχαρίστως.
Θέλουμε να μάθουμε για τον νάνο.
Αυτόν που δολοφόνησε 3 γυναίκες πριν 17 χρόνια.
Πάει πολύς καιρός από τότε. Πριν γεννηθείς, Μαρτσέλο...
Πρέπει να θυμάστε την υπόθεση.
'Ησασταν έτοιμος να τον συλ- λάβετε, άλλά εξαφανίστηκε.
Μήνες αργότερα, βρέθηκε το πτώμα του στο ποτάμι.
Αναγνωρίστηκε λόγω ύψους και καμπούρας.
Είχε πυροβοληθεί στο κεφάλι.
Τα ξέρετε όλα. Δεν υπάρχει κάτι άλλο εδώ πάνω...
Σίγουρα, Μορέτι; Εσύ εξιχνίασες την υπόθεση.
Σου'δωσαν προαγωγή γι'αυτό. Αλλά υπάρχουν εκκρεμότητες.
Δε βρέθηκε ποτέ το όπλο. Το πτώμα παρασύρθηκε απ'το ρεύμα.
-'Ηταν στ'άλήθεια αυτοκτονία; -Ποιος ξέρει;
'Οπως είπες, είναι μυστήριο. Υπάρχουν όλα στα αρχεία.
Δεν ξέρω τίποτ'άλλο. Λυπάμαι.
Το μνημονικό μου δεν είναι κάλό αυτόν τον καιρό.
-Εξαρτάται απ'το ρεύμα... -Ενάλλασσόμενο ή μη.
Ακριβώς. 'Οταν δεν βραχυκυκλώ- σω τελείως. 'Οπως σήμερα.
'Ωρα για το φάρμακό μου. Αυτό το θυμάμαι.
-Να σας κεράσω καφέ; -'Αλλη φορά. Ευχαριστούμε.
Τηλεφώνησέ μου αν σκεφτείς τίποτα.
Ο νάνος έγραφε θρίλερ, έτσι;
Κι αποφάσισε να πραγματώσει τις φονικές φαντασιώσεις του.
Μπορεί να συνέχιζε για χρόνια αν δεν ήσασταν εσείς, κύριε.
Σε μια άλλη ζωή.
Ο νάνος...
Είναι μεσάνυχτα...
Είναι μεσάνυχτα, στριφογυρίζω στο κρεβάτι μου...
Δε θυμάμαι ούτε το παιδικό τραγουδάκι του πια.
Γαμώτο!
Μάρκο!
Βραχυκύκλωμα και όλα σκοτείνιασαν.
Είσαι ηλίθιος. Το ξέρεις;
Τι αστείο ήταν αυτό; Νιαούρισες όταν σκοτείνιασε.
Δεν έκανα αστεία εγώ.
Πρέπει να βοηθήσω ν'ανάψουν τα φώτα. Θα'ρθεις;
-Μια στιγμή να τα μαζέψω. -Πρέπει να φύγω. Κουνήσου.
Δεν μπορείς να με περιμένεις;
Θα σε περιμένω επάνω. Κάνε γρήγορα.
Γύρισες. Εξαφανίστηκες για να μη μιλήσεις στους μπάτσους...
-Πόσο λες ν'αξίζει αυτό; -Χρυσό είναι. $500;
Πάω στοίχημα ότι αξίζει $5.000!
Τίνος είναι αυτό;
Δικό μου. Το έβγάλα για ν'ανέβω μια σκάλα.
Παράξενο. Το ένα χέρι έχει μακρυά νύχια, το άλλο κοντά.
Πάρτε την από 'δω.
-Τι κάνεις εδώ εσύ; -Τίποτα.
Το άκουσα στο ράδιο. Κάποτε είχα ανάλάβει την υπόθεση.
Μπορείτε να μείνετε, κύριε;
Πριν τη βρω...
είδα έναν μικρόσωμο άνθρωπο.
Μπορεί να ήταν σκιά.
-Μπορεί να το φαντάστηκα. -Είδες τι φορούσε;
Τι κάνεις εδώ, Μορέτι; Ψάχνεις νεκρό νάνο;
Μπορεί να γύρισε το φάντασμά του για εκδίκηση.
Θ'αντιγράφει για να μιμηθεί φόνους που κάνουν αίσθηση, ε;
Ο νάνος είναι νεκρός και δεν πιστεύω στα φαντάσματα.
Νομίζω ότι η υπόθεση είναι πιο περίπλοκη.
Είδατε αυτό το κόψιμο; Βρίσκα- με κι εμείς τέτοια στα πτώματα.
-Γουρούνι, κόκκορα και κότα. -Επανέρχεται η μνήμη σου...
Συμβαίνουν αυτά. Δε θα βρείτε αποτυπώματα ούτε ασέλγεια...
κανένα βιολογικό στοιχείο. Τίποτα σχετικό με το DΝΑ.
Πώς θα τον πιάσετε;
ΡΩΜΗ
Τζάκομο, τηλέφωνο.
Ποιος Λορένζο;
Φυσικά.
Ζει ακόμα ο πατέρας μου; Χρόνια έχω να του μιλήσω.
Δε θέλω καμία ανάμιξη σ'αυτό.
Ευχαριστώ, άλλά προσπαθώ να ξεχάσω.
'Οχι άλλα τηλεφωνήματα.
-Τζάκομο, τι έχεις; -Τίποτα.
Λορέτζο, εδώ Τζάκομο.
Μπορώ να μείνω στο σπίτι σου για λίγες μέρες;
'Αλλαξα γνώμη. Θα'ρθω με το τρένο αύριο.
Θα σε πάρω όταν θα ξέρω.
Θα πιάσεις δουλειά;
Πρέπει να φύγω.
Τι κάνεις;
Είμαστε κάλύτερα χωρίς αυτόν! Είναι τρελός!
Τι κάνεις;
Χαίρομαι που γύρισα.
Εσύ τι κάνεις;
Δουλεύω στο δικηγορικό γραφείο του πατέρα μου.
Τον ξέρεις, πάντα μου κολλάει.
-Πόσο θα μείνεις; -Δεν ξέρω.
-Γιατί μου τηλεφώνησες; -Νόμιζα πως θα σ'ενδιέφερε.
Μπορείς να μείνεις όσο θες.
Κάλημέρα. Λέγομαι Αντόλφο Φαρίνα. Πήρα μια κλήτευση.
Καθήστε εκεί.
-Πρέπει να περιμένετε λίγο. -'Οχι πολύ, ελπίζω.
'Εχω άλλοθι. 'Ημουν με την κοπέλα μου.
Θα βγάλεις αντίγραφα των πάλιών φακέλων;
Για τα πάλιά...
Εντάξει, για τα πάλιά.
-Είσαι κάλός στο μηχάνημα. -Αναγκάστηκα να μάθω.
Τώρα η αστυνομία μιλάει για DΝΑ.
Ηλεκτρονικές επικοινωνίες...
Εμείς "ξεροστάλιάζαμε", τώρα "παρακολουθούν".
Εμείς "ψάχναμε", αυτοί κάνουν "τακτική επέμβαση".
'Οταν τους ακούω να μιλάνε, μου φαίνονται απόμακροι...
Είναι πολύπλοκη έρευνα. Μπορεί να πάρει καιρό.
Γύρνα στη Ρώμη. Τι σε κρατάει εδώ;
Η μητέρα μου. Η Μαρία Γκάλο.
'Ακουσα αυτό που είπες. Δε θα σε γνώριζα με τίποτα.
'Ησουν μικρό παιδί τότε.
-Ο Επιθεωρητής... -Μορέτι σκέτο. Πήρα σύνταξη.
-Τι κάνετε εσείς εδώ; -'Ο,τι κι εσύ, αγόρι μου.
Απαντάω στο κάλεσμα ενός φαντάσματος.
Θέλω να σε πάω κάπου.
Το φάντασμα του παρελθόντος.
Μέναμε στον πρώτο όροφο. Εγώ κι η μητέρα μου.
-Μετά πήγες στον πατέρα σου. -'Οχι για πολύ.
-Δεν ξαναγύρισες εδώ. -Αυτή είναι η πρώτη φορά.
'Εγινε κάτω απ'τις σκάλες, έτσι;
Μπροστά απ'την πόρτα του κελλαριού.
Θα είμαι επάνω αν με χρειαστείτε.
Είσαι κάλά;
Τη σκότωσε...
Μπροστά μου, με μουσικό όργανο. Εγγλέζικη τρομπέτα, λένε...
-Δεν είδες τίποτ'άλλο; -Και τότε με ρώτησες το ίδιο.
Και τι απάντησες;
'Οτι δεν είδα το πρόσωπό του.
Αλλά υπήρχε κάτι. Δεν το είδα, το άκουσα.
'Εναν παράξενο ήχο. Κάτι σα σφύριγμα.
Μέσα απ'τα ουρλιαχτά της μητέρας μου...
Το ακούω κάθε βράδυ, άλλά ακόμα δεν ξέρω τι ήταν.
Ωραίο δίδυμο είμαστε. Εσύ θυμάσαι, άλλά δεν ξέρεις.
Εγώ ξέρω άλλά δε θυμάμαι. Συχνά, ούτε και την κυρά μου...
'Αρα δε θυμάσαι την υπόσχεση που μου'δωσες.
Θα μάθω ποιος σκότωσε τη μητέρα σου.
-Εγώ σου το είπα αυτό; -Ναι.
Μετά μου είπες, ακόμα κι αν ασχοληθώ σ'όλη μου τη ζωή.
'Ισως γι'αυτό να βρίσκομαι εδώ τώρα.
Με τι ασχολείσαι τώρα;
Είμαι άνεργος, άλλά δούλευα σε κινέζικο ρεστωράν.
'Ενας νέος πρέπει να'χει εμπειρίες πριν καταστάλάξει.
Αλήθεια; Σ'εμένα δεν το είπες ποτέ αυτό.
Θα μείνεις καιρό εδώ; Πού μένεις;
-Μένω... -Σε ξενοδοχείο.
Τζάκομο, μπορούσες να μείνεις εδώ, μαζί μας.
Σε ποιο ξενοδοχείο;
'Αφησέ τον, πατέρα. Δεν είσαι σε δικαστήριο τώρα.
Μια απλή ερώτηση έκανα.
Συγνώμη, μπορεί να είναι σημαντικό.
Ο ίδιος.
Κανόνισέ το για αύριο.
Να το σημειώσω.
Πού είναι το στυλό μου; Πήρε κανείς το στυλό μου;
Εντάξει, λέγε.
-Δεν πίνεις; -'Οχι πια.
-Πρόβλημα με το άλκοόλ; -Πρόβλημα με όλα.
Βλέπεις πώς είναι οι γονείς μου; Η μαμά στον κόσμο της...
κι ο πατέρας μου φέρεται σα να'μουν 15χρονο.
Ο δικός μου αδιαφόρησε. Ξαναπαντρεύτηκε, έκανε παιδί.
Εγώ ήμουν μπελάς γι'αυτόν.
Για τον δικό μου ήμουν σκέτη απογοήτευση.
'Ηθελε έναν αθλητή. Εγώ δεν ανταποκρίθηκα.
'Ηθελε κάτι διαφορετικό. Μ'έστελνε πακέτο σ'όλο τον κόσμο.
4 χρόνια σπουδών στην Ελβετία, σε ιδιωτικό Πανεπιστήμιο...
διατριβή για το διεθνές δίκαιο στη Νέα Υόρκη...
Εγώ με τον πατέρα μου πιανόμασταν στα χέρια.
'Εδερνε και τη μητέρα μου.
Είδες την Γκλόρια;
Ξέρει ότι ήρθες. Της το είπα.
-Παίζει ακόμα; -Ναι.
Τι κάνουμε εμείς εδώ μέσα; Είναι σα θάλαμος αερίων.
Το άλλεργικό μωρό μου...
Είσαι κούκλα όπως πάντα.
-Δε μου το'χεις ξαναπεί αυτό. -'Ημουν ντροπάλός στα 1 2.
Η Γκλόρια έχει φίλο. Τον λένε Φάουστο.
Τυχαία συνάντηση;
Δεν ήταν τυχαίο. Είμαστε πλασμένοι ο ένας για τον άλλο.
-Πώς πάει η παράσταση; -Ανοίγουμε την άλλη βδομάδα.
Ελπίζω να'ρθετε να το δείτε.
-Τι έγινε με τον νάνο; -Είναι νεκρός.
Κάποιος τον ανάστησε. Αυτό εννοείς, Φάουστο;
Αλλιώς είναι το φάντασμά του.
Τι λέτε τώρα;
Τότε ήσουν μόνο 3 χρονών.
Δε νομίζω ότι είναι νεκρός. 'Αλλο πτώμα βρήκαν.
'Ισως να'ταν κάποιου παιδιού. Κατά τη γνώμη μου, κρυβόταν.
Δεν έδινε στόχο μέχρι τώρα.
Μην τον λες νάνο. 'Εχει όνομα. Βιντσέντσο Ντεφαμπρίτσις.
Είχε και ψευδώνυμο. Τζον Μακένζι.
Ακόμα έχω μερικά βιβλία του.
-Είναι ανάγκη να το συζητάμε; -Γιατί όχι; Είναι παρελθόν μας.
-Ακόμα μένετε στο ίδιο σπίτι; -'Οχι, μετακομίσαμε.
Θυμάστε τον άλήτη τον Λεόνε; 'Εφαγε σκυλί. Δε θα το ξεχάσω.
Είπε ότι του'δωσε τη συνταγή ένας Φιλιππινέζος.
'Εγιναν πολλά απαίσια με τα ζώα τότε, πριν τους φόνους.
Πνίγηκαν γατιά, κάηκαν σκυλιά...
Μερικές φορές κάναμε κι εμείς τέτοια.
'Ομως, εμείς ήμασταν άτακτα παιδιά.
Εσύ δεν ήσουν πια παιδί. 'Ησουν σχεδόν 18.
Κι εσείς κοντά μου ήσασταν. 'Ολοι. Κι εσύ, Γκλόρια.
Ελάτε παιδιά, ηρεμήστε.
Η κατάρα του νάνου. Του Βιντσέντζο...
Τον κοροϊδεύαμε. Προσπαθούσαμε ν'αγγίξουμε την καμπούρα του.
Μια μέρα νευρίασε πολύ. Καθάρματα! Σας καταράστηκα!
Θα βασανίζεστε μια ζωή!
Τι αστείο ανθρωπάκι που ήταν.
Υπήρχε τρύπα στο φράχτη εδώ. Από 'δω μπαίναμε στον κήπο.
Μερικές φορές ο Βιντσέντζο μας διάβαζε νουβέλες του.
'Οταν το'μαθαν οι γονείς μας, το απαγόρευσαν.
Ακόμα υπάρχει.
Οδυσσέα!
Κοίτα!
Είδα τον Βιντσέντζο! Στ'ορκί- ζομαι. Στεκόταν στο παράθυρο.
-Αδύνατον! -Αν δεν ήταν αυτός, του'μοιαζε.
Ξέρω ότι ήταν αυτός.
Ποιος είσαι εσύ;
Λεόνε!
Δεν σε ξέρω!
Αυτός ήταν Επιθεωρητής.
-Με θυμάσαι; -Αμυδρά. Τη μυρωδιά σου...
Μ'αφήνουν να κοιμάμαι στην παράγκα του κήπου.
-Είδα κάποιον στο παράθυρο. -Ποιον;
'Ερχεται και με βλέπει μερικές φορές. 'Οταν πιώ λιγάκι...
-'Ηταν εκεί, Λεόνε. -Είπα, έρχεται καμιά φορά.
-Πού είναι το γραφείο του; -Στη θέση του. Δεν πάω εκεί.
Τζον Μακένζι. Το Σκοτεινό Δωμάτιο...
Φόνος στο 'Ασυλο...
Δεν υπάρχει σκόνη. Κάποιος ήταν εδώ.
Θα πιείτε;
Φεύγετε;
Ευχαριστώ για την επίσκεψη.
-Πού το έμαθες αυτό; -Ο Βιντσέντζο το'λεγε.
Πώς συνεχίζει; Ξέρεις άλλο;
'Οχι, δεν ξέρω άλλο.
Τέτοιες δολοφονίες δεν είναι τυχαίες, άλλά προμελετημένες.
Μάλλον σκηνοθετημένες. Του αρέσει να τους πονάει...
και θέλει να το ξέρουν όλοι.
Του αρέσει να πονάει ανθρώπους. Τις γυναίκες.
Πώς είναι τα ζυμαρικά;
Υπάρχουν στις εφημερίδες.
'Εκαναν άπειρες ψυχιατρικές μελέτες.
Εγώ το'χα κατάλάβει μόνος μου.
'Εφτανε να μελετήσεις τη μέθοδο που χρησιμοποιούσε.
Το ίδιο ισχύει και σήμερα.
Μπορεί να είναι κάποιος που τον αντιγράφει.
'Οντως. Αλλά ένας είναι ο δολοφόνος ή δύο;
Αν είναι μόνο ένας, ποιος είναι;
Κάποιος που κοιμόταν 17 χρόνια.
Αδύνατον. Η αρρώστια του δεν θεραπεύεται. Κρασί;
'Οχι, ευχαριστώ. Δεν πίνω.
Εγώ θα'θελα, άλλά δεν μπορώ. Το απαγορεύει ο γιατρός.
Θα φάω κι άλλο, όμως.
Πρέπει να ξαναπάμε στις δολοφονίες του τρένου.
Μόνο σ'αυτές δεν έχουμε κομμένα δάχτυλα.
-'Εσπασε τη συνήθειά του. -Του'ρθε εκείνη τη στιγμή;
Ακριβώς. Δεν ήταν προετοιμα- σμένος. 'Αρα, έκανε λάθη.
Λέω ν'αρχίσουμε απ'τον σιδηροδρομικό σταθμό.
Υπήρχε φύλακας στο πάρκινκ. Τι απέγινε αυτός;
Εδώ είμαι. Με θυμάσαι;
'Εδωσες στην πόρνη και κατάλαβε.
Δική σου δουλειά.
Η αφιέρωση βοήθησε, άλλά κόπιασα να το βρω.
Δε μου αξίζει κάποια αμοιβή; Θα κάνουμε συμφωνία...
και θα κρατήσω το στόμα μου κλειστό.
Δεν το χρησιμοποίησα. 'Εχει ακόμα μελάνι μέσα.
Δοκίμασέ το.
Δεν έχω χαρτί, άλλά... δοκίμασέ το εδώ.
Τι γράφεις;
Τι σημαίνει αυτό;
Μπλε αίμα; Μελάνι...
Είμαι κακό παιδί...
-Θα πάρω την αστυνομία. -Μπορεί να'ναι ακόμα εδώ.
Μορέτι, τι κάνεις; Πειράζεις τα πειστήρια...
Μου'μεινε το συνήθειο. Ενδιαφέρθηκα.
-Σου ανέθεσαν την υπόθεση; -'Οχι. Αλλά ήταν δική μου.
'Ηταν. Τώρα είναι στο Εγκλημα- τολογικό, που διευθύνω εγώ!
Μορέτι, δε χρειάζομαι τη βοήθειά σου!
-Ούτε τη δική σου, Γκάλο. -Σκότωσε τη μητέρα μου.
Για μένα δεν είναι απλά μια υπόθεση ρουτίνας, ούτε χόμπι.
Συγνώμη, κύριε, άλλά κάποτε ο Μορέτι ήταν Θεός.
Δε θα'πρεπε να τον σέβεστε λίγο περισσότερο;
Δεν είναι χόμπι μου να οδηγώ νύχτα. Οδήγησε εσύ.
Σίγουρα δε θέλεις άληθινή μπίρα;
Μ'αρέσουν τα μη άλκοολούχα.
Συγνώμη που άργησα...
Χθες έφυγα χωρίς να σε χαιρετήσω.
Είπες ότι δε θα βρίσκαμε τραπέζι. Βλέπεις;
-Θέλω να πιω. Γκλόρια, τι θες; -Το συνηθισμένο.
-Εσύ, Μαίρη Λιζ; -Δεν ξέρω. 'Ενα χυμό.
-Παράξενη γεύση... -Ρώτησα αν θες κανονική.
Δεν είναι αυτό. Μια στιγμή, αυτό είναι το ποτήρι σου.
Πρέπει να συνηθίσεις τη γεύση.
Θέλουμε επειγόντως ασθενοφόρο!
Βοήθεια! Σας παρακάλώ! Λορένζο, όχι!
Είναι μεσάνυχτα...
Στριφογυρνώ στο κρεβάτι μου.
'Ετσι άρχισε ο πόλεμος, με τα κτήνη...
Κτήνη. Ζώα!
Σαν αυτά που πετσοκόβει ο φονιάς, Μαρτσέλο.
Θέλω δυνατό καφέ. Θέλεις λίγο;
Κάνει κάλό στο μνημονικό.
-Πώς αισθάνεσαι, Λορένζο; -Κάλύτερα.
Στάθηκες τυχερός. 'Ηπιες λίγο. 'Οχι αρκετό να σε σκοτώσει.
Το δηλητήριο προοριζόταν για μένα.
Να μάθεις να κλέβεις τα ποτά των άλλων.
Εσύ φταις.
'Εθεσες σε κίνδυνο τη ζωή του γιου μου!
Αυτά γίνονται όταν ψάχνεις για φαντάσματα.
'Οχι για φαντάσματα. Για την άλήθεια.
Αν είχες μείνει σπίτι σου, δε θα'χε συμβεί αυτό.
Σε προειδοποιώ. Απομακρύνσου απ'τον Λορέντζο.
Φτάνει, πατέρα. Ο Τζάκομο δε φταίει για τίποτα. Το ξέρεις.
Ο πατέρας σου έχει δίκιο. Αντίο σας.
Τζάκομο, περίμενε!
Εσύ με ποιον είσαι;
Θα'ρθω μαζί σου.
Για να δούμε.
Στο πρώτο θύμα, το '80, το ζώο ήταν γουρούνι.
Αντιπροσώπευε την πόρνη.
Στο δεύτερο θύμα, τη Μαρία Γκάλο...
Σωστά, Μαρτσέλο.
Στην Γκάλο έβάλε κόκορα. Κάλό μνημονικό έχεις.
Και στο τρίτο, κλωσσόπουλο. Λόγω νεαρού της ηλικίας.
Γουρούνι, κόκορας, νεοσσός. Ξανάρχισε με γατάκι. Ζώα.
Μία η ώρα.
Το πρωί στη μία, ο αγρότης έχει διασκέδαση για το αγοράκι.
Γρήγορα κόβει το λαιμό στο γουρουνάκι.
Στη νίκη, σταματάει η μάχη.
Τώρα θυμάμαι! Είμαι μια χαρά. Γυρνάνε τα γρανάζια.
Γρήγορα κόβει το λαιμό του γουρουνιού. 'Οπως στην πόρνη.
Υπογράφει φυσικά με το γουρούνι.
Δολοφονεί με βάση το παιδικό τραγουδάκι.
Λώρα, έλα εδώ, σε παρακάλώ.
Το μυστηριώδες δάχτυλο εκλάπη σα φάντασμα απ'το σκοτάδι...
και μπαίνει στο δωμάτιο που υπήρχαν τα τρόπαιά του.
Τι μέρα κι αυτή. Θέλω να πάω σπίτι.
Φοβάμαι ότι κυκλοφορεί ο νάνος. Ευτυχώς θα'ρθει ο φίλος μου.
Ντόρα, θα'ρθει κάποιος να σε πάρει;
'Οχι, άλλά δεν φοβάμαι. Τόσα κορίτσια υπάρχουν. Γιατί εμένα;
'Αλλωστε, οι εφημερίδες πάντα υπερβάλλουν.
Βλέπεις πόσο γενναία είναι; Δεν έχει ιδέα.
Ντόρα...
Χτύπησε άλλη χθες. Μια κοπέλα που δούλευε σε φαστφουντάδικο.
'Ενας Θεός ξέρει τι άλλο έχω θαμμένο στο μυάλό μου.
Χθες βράδυ είχα άλλη ανάλαμπή.
Την τελευταία φορά που τον ανέκρινα πριν εξαφανιστεί.
Μου είπε ότι κάποιος έκλεψε το χειρόγραφο της νουβέλας του.
'Οτι το χρησιμοποιούσε για να κάνει τους φόνους.
Οπότε, οι άληθινοί φόνοι ήταν αντιγραφές αυτών που έγραφε.
Κι όλα βασίζονται στο παιδικό τραγουδάκι.
Το "Είναι Μεσάνυχτα".
Ναι, θα'πρεπε να ξέρω κι άλλα. Ξέρεις γιατί;
Για να με πείσει, μου τραγού- δησε μερικές στροφές.
Δεν τον πίστεψα, άλλά αν ήταν η άλήθεια;
Σίγουρα ο Λεόνε ξέρει το υπόλοιπο τραγουδάκι.
Δε μ'αρέσει η όψη του ουρανού.
Θα ψάξω στην κάλύβα του κήπου.
-Δεν είναι εκεί. -Μπορεί να είναι στο σπίτι.
Ποια είστε εσείς;
Τι κάνετε εδώ;
Το ίδιο θα σας ρωτήσω εγώ. Αυτό είναι το σπίτι μου.
Ζω πολλά χρόνια εδώ. Είμαι η Λώρα ΝτεΦαμπρίτσις.
Η μητέρα του Βιτσέντζο. Με θυμάστε;
-Κάτι μου θυμίζετε. -Ο Μορέτι.
Σας θυμάμαι.
Συγνώμη που μπήκαμε έτσι. Κάνουμε έρευνα, βλέπετε.
Προσπαθούμε να κατάλάβουμε τι έγινε πριν τόσα χρόνια.
Ειδικά μετά τα πρόσφατα γεγονότα.
Αρχίζουμε να πιστεύουμε ότι ο Βιντσέντζο δεν ήταν ένοχος.
'Οτι υπήρχαν άλλοι πίσω απ'αυτήν την υπόθεση.
Παράξενο να το ακούω αυτό από εσάς. Τον κατήγορό του.
Πάντα πίστευα στην αθωότητα του γιου μου.
Το ίδιο πίστευε κι ο σύζυγός μου.
Πέθανε απ'τον καημό του, τρία χρόνια μετά.
Ο Βιντσέντζο... Ο μικρός μου θησαυρός.
'Ηταν το εξιλαστήριο θύμα που θυσιάστηκε για την κοινή γνώμη.
-Γιατί ήρθατε εδώ; -Με κάλεσε ο δικαστής.
Θέλουν να κάνουν εκταφή του γιου μου.
Ξέρετε ότι μάζευε παιδικά τραγουδάκια για ζώα;
Βέβαια. Λάτρευε τα παιδικά βιβλία.
Τα αγόραζε. Κάπου εδώ πρέπει να είναι ακόμα.
Το μισώ αυτό το πράγμα.
Η πρώτη κλήση που δέχομαι μέσα σε 5 χρόνια.
-Για σένα είναι. -'Εδωσα το τηλέφωνό σου...
Πού είσαι;
Στην πρεμιέρα της Λίμνης των Κύκνων. Δε θυμάσαι;
-Κοίτα, έχω πρόβλημα... -Σε 10' αρχίζει. Πού είσαι;
Θα'ρθω να σε πάρω μετά την παράσταση.
Κρίμα που δεν μπορείς να έρθεις. 'Εχω τρακ.
Παίζω άρπα στη σκηνή, ντυμένη κύκνος.
Σχίστηκαν οι σελίδες.
Μπορεί να'κρυψε ο Βιντσέντζο το πρωτότυπο...
για να μην το κλέψει κι αυτό ο δολοφόνος.
Ωραία. Ξαναγυρίζουμε στο μηδέν, λοιπόν.
Υπάρχει κι άλλο που λέγεται "Αγρόκτημα Ζώων".
Το'χα διαβάσει. Ποιος το'χε γράψει;
Ναι, ο Τζορτζ 'Οργουελ.
Είναι θαυμάσιο βιβλίο.
Νάτο.
Σας ευχαριστώ, κυρία μου!
Θα σας το διαβάσω. Τώρα είναι μεσάνυχτα...
και στριφογυρνώ στο κρεβάτι μου.
'Ετσι άρχισε ο πόλεμός μου με τα ζωντανά στη χώρα.
Το πρωί στη μία, ο αγρότης έχει διασκέδαση για αγοράκι.
Γρήγορα κόβει το λαιμό του γουρουνιού...
και στη νίκη, η μάχη σταματάει.
Δύο το πρωί, ο κόκκορας λάλεί.
Το όργανο του όμορφου τραγου- διού, κάνει τη χαρά μεγάλη.
Τρεις το πρωί, ο αγρότης πνίγει το κοτοπουλάκι.
Λέει, δε μ'αφήνει να κοιμηθώ. 'Οπως στο κρεβάτι του ησυχάζει.
Τέσσερις το πρωί, η γατούλα νιαουρίζει στην πόρτα.
Στη μπανιέρα για παγερό κολύμπι...
και την πνίγει από καπρίτσιο.
Στις 5 το πρωί, συνθλίβεται το λαγουδάκι.
Πάλεψε με νύχια και με δόντια, άλλά στο τέλος ήταν ανώφελο.
'Εξι το πρωί. Τώρα θα φτιάξει το μακρύ λαιμό του κύκνου.
'Οταν τον κόψει απ'το κεφάλι...
θα ξέρει ότι πέθανε ο τελευταίος εχθρός του.
Χάραμα. Ο αγρότης ξαπλωμένος στο κρεβάτι του...
με όλα τα όπλα του στοιβαγμένα.
Τώρα επιτέλους, μπορεί να κοιμηθεί.
Θα φτιάξει το λαιμό του κύκνου...
Με πήρε η Γκλόρια. Ετοιμαζόταν ν'ανέβει στη σκηνή.
'Ηταν ντυμένη κύκνος. Μπορεί να'ναι αυτή!
-Συγνώμη. Εισιτήριο. -Δεν έχω. Πρέπει να μπω.
Κυρίες και κύριοι, η Β'Πράξη αρχίζει σε 10 λεπτά.
Συγνώμη.
Γκλόρια!
-Είσαι κάλά; -Φυσικά είμαι κάλά.
-Συμβαίνει τίποτα; -'Οχι. Νόμιζα...
-Τι νόμιζες; -Τίποτα.
'Ησουν θαυμάσια, Μάρα.
Ευχαριστώ. Πρέπει να ετοιμα- στώ για τη Β'Πράξη.
Θα πάμε στις θέσεις μας.
'Ελα, Μάρα, πρέπει να ετοιμαστείς.
Κυρίες και κύριοι, η Β'Πράξη αρχίζει σε 5 λεπτά.
Κυρίες και κύριοι, αρχίζει η Β'Πράξη. Καθήστε, παρακάλώ.
Ευχαριστώ που ήρθατε, κε. Μορέτι...
-Πρέπει ν'ακολουθήσουμε το... -Ξέρω.
Πιστεύεις ότι είμαι ανίκανος και θρασύς, έτσι;
Ανίκανος, όχι. Παγερός σα μηχάνημα, ναι.
Τα μηχανήματα που μισείς, θα βοηθήσουν να τον πιάσουμε.
Παρακολουθούμε 18.500 τηλέφωνα στην πόλη.
Αυτόματο σκάνερ θα επιλέγει τις λέξεις-κλειδιά.
Ο δολοφόνος θα πάρει τους φίλους του να τους τα πει.
Λέγε ό,τι θες. Μπορεί να επι- κοινωνεί με κάποιο συνεργό.
Ελέγχουμε άλλες πιθανότητες. Κάποιους υπόπτους.
Τους συνδρομητές που έχουν τηλέφωνο...
άλλά δεν πήραν ούτε δέχτηκαν κλήσεις εδώ κι ένα χρόνο.
Κάλή επιτυχία.
Θέλω πλήρη αναφορά. Να μάθω πώς μετακινήθηκε το πτώμα...
πότε και γιατί μετακινήθηκε.
'Εγινε πρόσφατα, γιατί το φέρετρο έχει γδαρσίματα.
Συγνώμη που ήρθα ακατάλληλη ώρα.
-Δεν κοιμάστε ποτέ; -Δε νυστάζω.
Ούτε κι εγώ. 17 χρόνια έχω να κοιμηθώ.
'Ημουν σε απόγνωση όταν είδα άδειο το φέρετρο.
Τώρα θ'αρχίσουν πάλι οι φήμες...το φάντασμα...
Ο νάνος... 'Ενα τέρας.
Τέρας δυο φορές για την δυσμορ- φία του. Και οι φόνοι...
Πρέπει να με βοηθήστε. Πείτε τους ότι πέθανε ο γιος μου.
-Πώς είστε τόσο σίγουρη; -Ξέρω!
-Γιατί είμαι η μητέρα του! -Δε μου φτάνει αυτό.
Θέλετε να μάθετε γιατί;
Εντάξει.
Εγώ τον σκότωσα.
Ναι, εγώ τον σκότωσα.
Με ένα όπλο που μου'δωσε ο άντρας μου.
Μου ζήτησε να το κάνω. Με ικέτευσε.
Δεν είχε το κουράγιο να το κάνει μόνος του.
Εγώ το είχα. Από αγάπη...
Για να τον γλυτώσω απ'το βάσανο της γελοιοποίησης.
Στη φυλακή θα ήταν στο έλεος των κρατουμένων.
Είναι πολύ σκληροί, ειδικά μ'έναν...
Είπατε ότι είχατε όπλο. Το όπλο δε βρέθηκε ποτέ.
Αυτό λείπει; Με συγχωρείτε!
Βιτσένζο!
Το '83, όλες οι δολοφονίες ήταν στην ίδια περιοχή.
Γιατί;
Μαρτσέλο, βοήθησέ με.
'Ελα, τα πήγαινες πολύ κάλά ως τώρα.
Κοίτα τα όπλα και τον τρόπο που τα χρησιμοποιούσε.
'Ενα μαχαίρι, μουσικό όργανο, ένα σχοινί...
τους χτυπούσε στον τοίχο... Και ένα τσεκούρι.
Την εγγλέζικη τρομπέτα. Τι παράξενη επιλογή...
Η λάλιά του κόκορα. Το όργανο γι'αυτό το ωραίο τραγούδι.
Συνήθως, κόβεις το λαιμό του κόκορα, ή τον πνίγεις.
Είμαι κακό παιδί
Γκλόρια εδώ. Αφήστε μήνυμα.
Μορέτι εδώ. Αναρωτιέσαι πώς σε βρήκα; Μπάτσος είμαι.
Ανακάλυψα κάτι ενδιαφέροντα πράγματα.
Το '83, οι φόνοι περιορίστη- καν σε μια μικρή γειτονιά....
Το πρώτο μετά απ'το 1966. Πώς σου φαίνεται αυτό;
Ποιος είναι; Αστείο είναι αυτό;
'Ετσι άρχισε ο πόλεμός μου, με τα ζωντανά στη χώρα...
Είναι μεσάνυχτα και στριφογυρνώ στο κρεβάτι μου...
Τζάκομο, υπάρχει μήνυμα για σένα στον τηλεφωνητή.
Ανακάλυψα ενδιαφέροντα πράγματα.
Πρώτον το '83, οι φόνοι περιο- ρίστηκαν σε μια μικρή γειτονιά.
Τώρα γίνονται σ'όλη την πόλη. Ενδιαφέρον, ε; Γιατί;
Δεύτερον, στην περίπτωση της μητέρας σου...
υπάρχει λάθος στο παιδικό τραγουδάκι.
Τρίτον, η γραφή στο χέρι του παρκαδόρου.
Πάρε με όταν μπορέσεις. Νομίζω ότι το βρήκα.
Οδυσσέα, εγώ είμαι. Ο Τζάκομο.
Εδώ Μάνινγκ. Ο Μορέτι είναι νεκρός. Κάλύτερα να'ρθεις εδώ.
Τον πρόδωσε η καρδιά του. Η νεκροψία το επιβεβαίωσε.
Παρακολουθούσες την έρευνα.
Πριν πεθάνει, άδειασε τ'όπλο του, σημαδεύοντας κάποιον.
Δεν ξέρουμε ποιον.
Γιατί μ'άφησε μόνο μου;
'Οσοι με νοιάζονται πεθαίνουν. 'Οσοι αγαπώ πεθαίνουν.
'Εχεις εμένα.
Κοίταξέ με.
Είμαι μαζί σου. Είμαι και θα μείνω ζωντανή.
Η κατάρα του Βιντσένζο... Είναι πάντα μαζί μου.
Πρέπει να φύγω από 'δω.
-Τι εννοείς; -Αυτό που είπα.
Ξέχασα. Πρέπει να πάμε στο θέατρο, να πάρουμε τ'όργανο.
Πρέπει να πάρω την άρπα μου. Την άφησα εκεί.
Το όργανο...'Αρπα.
Εντάξει, πάμε.
Μια στιγμή. Σταμάτα!
Λεόνε!
-Πού πας; -Πήγα στην κα. Ντεφαμπρίτσις.
-Μπες μέσα. Θα σε πάμε. -'Οχι. 'Εμαθα να περπατώ.
'Ελα, μπες μέσα.
Εντάξει, θα κυκλοφορήσω με στυλ.
-Πού πας; -Στο σπίτι.
Είναι δικό μου τώρα που πέθανε η κα. Ντεφαμπρίτσις.
Ευχαριστώ.
Μοιάζεις με κάποιον...
που έχει ανάγκη να φύγει από 'δω.
Αν δεν ξαναβρεθούμε, να προσέχεις.
Γκλόρια, σταμάτα. Ξέχασε το κρασί του.
Το κρασί του.
-Δεν κατάλαβαίνεις... -Τράβα να του το δώσεις τότε!
Τράβα να μεθύσετε μαζί.
-Θα με περιμένεις; -'Ισως.
Πάμε να φύγουμε!
-Τι έγινε; -Είπα, φύγε! Σε παρακάλώ!
-Πού; -Φύγε!
Στάσου λίγο. Κοίτα!
Βλέπεις την τσάντα που κουβάλάει; Είναι μέσα ο νάνος.
Στ'ορκίζομαι! 'Ενας νάνος μαριονέτα.
Αυτό είδα στο παράθυρο.
Δεν είναι παιχνίδι. Ακολούθησέ τον.
Σταμάτα.
Πάμε.
Σταμάτα.
Πάμε.
Δεν έχει όνομα. Τι θα κάνουμε;
Εσύ πάρε την αστυνομία. Εγώ θα ρίξω μια ματιά.
'Αφησα το τηλέφωνο στ'αμάξι.
'Ερχομαι.
Γκλόρια, εγώ θα μείνω.
Λεόνε! Ξέρω ότι είσαι μέσα!
Λεόνε, μην παίζεις μαζί μου.
Λεόνε, ξέρω ότι είσαι εδώ. Σε είδα να μπαίνεις.
Δε θα το πεις σε κανέναν, έτσι;
Φοβάμαι ότι πρέπει να κατάλήξεις σαν τον μέθυσο.
Πανάθεμά σε!
Εσύ φταις για όλα!
Μπαμπά!
Συγχώρα με...
Λορένζο, δεν έφταιγα εγώ...
Εγώ ποτέ δε θα...
'Ηθελε να με σκοτώσει.
Τι έπαθες εσύ;
'Ημουν στο αυτοκίνητο. Κάποιος με χτύπησε στο κεφάλι.
Μετά ήρθε ο Λορένζο. Πηδήξαμε απ'την εξώπορτα.
Εσύ πώς βρέθηκες εδώ;
Βρήκα λογαριασμό τηλεφώνου μ'αυτή τη διεύθυνση.
Θα κάλέσω την αστυνομία.
Με λένε Λορένζο Μπάτι. Υπάρχουν δύο νεκροί...
και ένας τραυματίας. Στείλτε ασθενοφόρο.
Ο Οδυσσέας το είχε κατάλάβει. Θυμάσαι το μήνυμά του;
Γιατί οι φόνοι του '83 ήταν μόνο στη γειτονιά μας...
ενώ οι πρόσφατοι έγιναν σ'όλη την πόλη. Ξέρεις γιατί;
'Ερχεται η αστυνομία.
Γιατί το 1983, ο δολοφόνος ήταν παιδί. Τώρα μεγάλωσε.
Μπορεί να μετακινείται. Να οδηγεί.
Να πηγαίνει όπου θέλει.
Μόνο ένα παιδί θα'παιρνε στα σοβαρά παιδικό τραγουδάκι
και θα θεωρούσε ένα όργανο, μουσικό όργανο.
Αρκετά τ'ανέχτηκα αυτό.
Λυπάμαι για τον πατέρα σου. 'Επαθε αυτό που του άξιζε.
-'Αφησέ με. -Αν δε σ'αφήσω, τι θα κάνεις;
Θα με σκοτώσεις όπως σκότωσες τη μητέρα μου;
Τι ειν'αυτά που λες; Είσαι τρελός!
Αυτό άκουσα τότε.
Το σπρέι σου!
'Ησουν άλλεργικός στη σκόνη και τότε!
Ο πατέρας σου ήξερε τι έκανες. Γι'αυτό σ'έστελνε έξω.
Σε πίεζε συνέχεια για να μην ξανασκοτώσεις.
Σήμερα ήρθε να σε βρει εδώ. Αυτός βρήκε το λογαριασμό.
Αντί για σένα, βρήκε τον Λεόνε εδώ. Τον πυροβόλησε.
'Οπως θέλησε να πυροβολήσει κι εμένα...
για να σε προστατέψει. Να προστατέψει την οικογένεια.
Αυτός φταίει που πέθανε. Δεν έπρεπε ν'ανακατευτεί.
Κάλά τα πήγαινα και μόνος μου.
Θεέ μου, Λορένζο! Γιατί με πήρες; Γιατί μ'έφερες πίσω;
Μα είναι παιχνίδι δικό μας. Είσαι το κολλητάρι μου.
'Ηταν συναρπαστικό να σ'έχω κοντά μου. Στο σπίτι...
Είμαι κακό παιδί.
Φοβήθηκες μήπως μάθω πολλά. Σκηνοθέτησες τη δηλητηρίαση.
Εγώ να φοβηθώ; 'Οχι δα!
Το'κανα για να μη με υποπτευθεί κανείς.
Μην πλησιάσεις, άλλιώς θα της κόψω το λαιμό!
Ηρέμησε...
-'Ερχεται η αστυνομία. -Ναι, αμέ. Εγώ τηλεφώνησα.
-Εσύ με χτύπησες; -Ναι, εγώ σε χτύπησα.
Γιατί το έκανες;
Ο Βιντσένζο μου διάβασε την τελευταία του νουβέλα.
Το παιδικό τραγουδάκι ηχούσε στο κεφάλι μου.
Με τρέλαινε, δεν μπορούσα να το ξεχάσω.
Σκότωσα και ζώα, άλλά η φύση μου ήταν άλλιώς.
'Εκλεψα το βιβλίο κι άρχισα να τα κάνω.
Δε φαντάστηκαν ότι τα'κανε 13χρονο παιδί.
Ακόμα και τα θύματα μ'εμπι- στεύονταν. Τα αιφνιδίαζα.
Ο Λεόνε ήταν συνεργός σου.
'Ενα μηδενικό. Αλκοολικός σαν εσένα.
'Ηρθε αργότερα όταν ήθελα κάποιον για τη μαριονέτα.
Τον έπεισα ότι έκανα φάρσες σ'αυτούς που τον παίδευαν.
Με πίστεψε. Το διασκέδαζε κιόλας.
Πού να τον δεις στο νεκροτα- φείο που κλέψαμε το πτώμα.
Δημιούργησα τον τέλειο δολοφόνο. 'Εναν νάνο φαντομά.
Ξεγελαστήκατε όλοι σας.
Γιατί δε σκότωνες αυτά τα 17 χρόνια;
Ποιος είπε ότι δε σκότωνα; Αν πας στη Νέα Υόρκη...
ή στη Γενεύη, κι εκεί ξέρουν το παιδικό τραγουδάκι.
Σε παρακάλώ, Λορένζο...
Σε παρακάλώ. Ηρέμησε.
'Αφησέ τη.
Σε παρακάλώ!
Καιρός ήταν! Ο Μορέτι μπορεί να μας είχε προλάβει.
Γκλόρια, τελείωσαν όλα.
Τελείωσαν όλα.
-'Ωστε τελειώσαμε. -Σ'εμένα το λες;
Τέρμα πια οι αηδίες...
Φωνάξτε τον Εισαγγελέα. Πείτε του να'ρθει αμέσως.
Μην μπει κανένας μέσα!
'Ηδη γίνεται χαμός εδώ.
Πρόσεχε πού περπατάς.
Απέδωσε η παρακολούθηση των τηλεφώνων που δε δούλευαν...
Κοιτάξτε τι βρήκα. Τα λείψανα του νάνου.
Βρίσκομαι στο χώρο που βρίσκε- ται το πτώμα του νεαρού δράστη
Τα άλλα 2 πτώματα είναι στην κουζίνα.
Είναι μάλλον θύματα δολοφονίας και αυτοκτονίας.
Encoding,Ripping,Subtilts ΚΩΣΤΑΣ Κ